Մենք բոլորս ունենք մի ձայն մեր ներսում՝ երբեմն մեղմ, երբեմն գոռացող, որը կասկածի տակ է դնում մեր ունակությունները, վախեցնում նոր քայլից, և ցածրացնում մեր արժեքը մեր իսկ աչքերում։ Այդ ձայնը՝ ներքին քննադատը, հաճախ էակ չէ, բայց չափազանց իրական է մեր ներսում։ Եվ շատ հաճախ՝ դու պայքարում ես ոչ թե արտաքին աշխարհի, այլ հենց քեզ հետ։
Բայց ուրախալի նորություն կա. դու կարող ես հաղթել այդ ներքին ձայնին ու դառնալ ինքդ քո աջակիցը։ Ահա ինչպես։
1. Ճանաչի՛ր քո ներքին քննադատին
Նա տարբեր կերպ է խոսում՝
- «Դու դեռ պատրաստ չես։»
- «Ի՞նչ կլիներ, եթե ձախողվես։»
- «Մյուսները քեզնից լավն են։»
Առաջին քայլը այդ ձայնին գիտակցված լսելն է, ոչ թե փակվելը։ Նպատակը նրան լռեցնելը չէ, այլ հասկանալ՝ ինչից է նա ծնվում։
2. Տարբերակիր քննադատությունն ու վերլուծական միտքը
Ներքին քննադատն ասում է.
«Դու անհաջողակ ես»։
Իսկ առողջ ինքնավերլուծությունը՝
«Այս քայլը չաշխատեց։ Ինչ կարող եմ անել ավելի լավ։»
Դու կարիք ունես՝ քո մեջ պահելու վերլուծողը, բայց դուրս բերելու խեղդող քննադատին։ Սովորի՛ր նկատել՝ երբ է այդ ձայնը օգնում աճել, և երբ է պարզապես խանգարում։
3. Փոխիր ներքին երկխոսության ձևը
Փորձի՛ր խոսել ինքդ քեզ հետ այնպես, ինչպես կխոսեիր մտերիմ ընկերոջ հետ։
«Ես հիմա սթրեսի մեջ եմ, բայց դա չի նշանակում՝ ես չեմ կարող։»
«Ես կարող եմ փորձել նորից, սա վերջը չէ։»
Սա հենց այն պահն է, երբ դու սկսում ես դառնալ քո դաշնակիցը, ոչ թշնամին։
4. Մարմինը մաքրում է միտքը
Ներքին քննադատության դեմ պայքարում շատ օգնում են ֆիզիկական շարժումները՝ մարզում, քայլք, ցուրտ ցնցուղ։ Երբ մարմինը արթուն է, միտքը հստակ է, և ներսի ձայնը ավելի քիչ է հսկողություն ունենում։
5. Դու՝ որպես դիտորդ
Մի փորձիր միշտ հաղթել քննադատին։ Երբեմն պարզապես դիտիր նրան՝ առանց արձագանքի։
Նա ասում է. «Չես կարողանա»։
Դու արձագանքում ես. «Հետաքրքիր է՝ ինչու է նա նորից այստեղ։»
Դու փոխում ես դինամիկան՝ դադարելով հավատալ ամեն մի միտք, որ ծնվում է գլխումդ։
6. Քո անցյալի հաղթանակները՝ որպես զենք
Քո ներքին քննադատը սնվում է մոռացված հաջողություններով։ Վերադարձի՛ր քո անցյալի հիշողություններին՝ որտեղ դու հաղթել ես, դուրս ես եկել դժվար իրավիճակից, հաղթահարել ես։ Դրանք քո ապացույցներն են, որ կարող ես նորից։
7. Ընդունի՛ր, որ կատարելությունը պատրանք է
Շատ հաճախ քննադատը խոսում է այն մտքից, թե ամեն ինչ պիտի կատարյալ լինի։ Բայց իսկական առաջընթացը ոչ թե կատարյալ լինելու, այլ շարժման մեջ մնալու մեջ է։ Եթե սպասում ես մինչև պատրաստ լինես՝ դու երբեք չես սկսի։
Քո ամենամեծ հակառակորդը երբեմն քո ներսում է։ Բայց նույն այդ ներսում է նաև քո ամենամեծ ուժը։ Երբ դու սկսում ես ճանաչել, վերամշակել ու վերաորակել այդ ներքին ձայնը, դու դառնում ես ոչ թե թիրախ, այլ ուղղորդող։
Սկսի՛ր մի փոքր երկխոսությամբ։ Հաջորդ անգամ, երբ լսես՝ «Դու չես կարող»… ուղղակի պատասխանիր.
«Տեսնենք՝ արդյոք չե՞մ կարող»։
